ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့သမွ်……

ကၽြန္ေတာ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္းထဲကို၀င္လိုက္တာနဲ႔ ကေလးေတြရဲ႕ စာဆိုသံေလးေတြကို
ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ကေလးေတြဟာ ထိုင္စရာ ခုန္မရိွ၊ စာအုပ္တင္ေရးစရာ စာေရးစားပြဲမရိွနဲ႕
သမန္တလင္း ကြန္ကရစ္ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာသာ ထိုင္ျပီး စာသင္ေနၾကရပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ကေလးေတြရဲ႕ အားမာန္အျပည့္နဲ႕ စာဆိုစာအန္သံေတြကေတာ့ ေက်ာင္း၀န္းတခုလံုးသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႕လို႔။
ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိရာသို႔ သြားေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ေက်ာင္ထိုင္ဘုန္းၾကီး ႏွင့္ေတြ႕ဆံုကာ သိလိုတာမ်ားကိုလည္း ေလွ်ာက္ထားေမးျမန္း ခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္၏ ေမးျမန္းခ်က္မ်ားကို ေက်ာင္ထိုင္ဘုန္းၾကီးကျပန္လည္ေျဖၾကားရာတြင္ မိမိတို႔ေက်ာင္းတြင္ ၂၉ - ၅ - ၁၉၉၉ မွ ယေန႔အထိ မိမဲ့၊ ဖမဲ့၊ မိဘမဲ့ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး ကေလးသူငယ္မ်ား (တိုင္းရင္းသားမ်ား) ကိုေကၽြးေမြးထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လ်က္ရိွေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ဦးေရ (၂၂၅)ဦး ရိွေၾကာင္း၊ ကေလးတစ္ဦးလွ်င္ ၅၀၀ က်ပ္ ႏႈန္းျဖင့္ ေကၽြးေမြးႏိုင္ေၾကာင္း၊ က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးပစၥည္း ႏွင့္ ပညာေရးအတြက္ စာေရးကရိယာမ်ား လႈဳဒါန္းႏိုင္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျဖၾကားခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေက်ာင္ထိုင္ဘုန္းၾကီးအား ႏုတ္ဆက္ကန္ေတာ့ျပီး ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ားအား
လွည့္လည္ၾကည့္ရႈ႕၍ ေက်ာင္း၀န္းအတြင္းမွ ထြက္ခြါခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့အာရံုမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ားရဲ႕ ပံုရိပ္မ်ားက ထင္ဟပ္လ်က္………။။။


မိဘမဲ့လူငယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးမဂၤလာပရဟိတသင္တန္းေက်ာင္း
ဘုရားႀကီးေက်းရြာ၊ တြံေတးျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္တိုင္း
ခရီးလမ္းညႊန္- ဒလျမိဳ႕မွေကာ့မႈးျမိဳ႕ သို႔အသြား ကားလမ္းမေပၚ